Asor

Hallo,
Wat is het toch een ingrijpende gebeurtenis voor een hond om niet meer in je oude omgeving te kunnen blijven en je via het asiel naar een ander huis moet. Ik ben er nog altijd een beetje van in de war. Hier heb ik het heel erg naar mijn zin, ik loop de hele dag kwispelstaartend door het huis, steeds verder en steeds nieuwe dingen te verkennen.
Ik heb een huis, een erf en een baas, ben daar alleen nog een beetje onzeker over.
Het erf wordt door mij bewaakt, zodra de klink van het hekje opengaat, geef ik door een blaf aan dat ik, Asor, hier waak. Volgens het bazinnetje is mijn blaf wat roestig, ze vraagt zich af of het komt dat ik niet gewend ben te blaffen, maar het gaat steeds beter.
Laatst kwamen er 2 honden op bezoek, die kregen altijd koekjes want ze waren bevriend met de honden van vroeger hier. Nou, die hadden het even benauwd.
IK heb ze laten weten dat ik niet op hun aanwezigheid gesteld was. Na een koekje ging de rotweiler gauw naar buiten bij de zijdeur wachten, de andere een echte straathond, je kent dat wel, van alle markten thuis en nergens bang voor, liep gewoon door, met de houding van “wat maak je je druk, ik krijg hier gewoon koekjes”, maar die maakte ook dat hij wegkwam. Heb ze ook nog niet meer teruggezien. Wat hier iets minder is dan in mijn vorige huis, wanneer de deur van de koelkast opengaat krijg ik niets, “dat is mijn eten” wordt er dan gezegd, flauw hoor.
 
Weet je wat nu echt leuk is, 2 dingen; de eerste zaterdag gingen we naar de markt en de bazin werd door meerdere mensen aangesproken “mevrouw wat een mooie hond” en de volgende dag
in het asser bos gebeurde dat weer. Het gaf mij veel zelfvertrouwen. Wanneer je maar zit te wachten of iemand je nog wil hebben gaat dat er natuurlijk niet op vooruit.
Hier hebben ze mij verteld dat de drenten in 2 categorieën worden onderverdeeld, de gewone en de bijzondere die uit Eext afkomstig zijn, die zijn wat kleiner, dat zijn
de Schuilingshonden. Een van de honden die voor mij hier woonden was er ook eentje, want je begrijpt natuurlijk wel waar dat heen gaat, ik ben een Schuilingshond. Jannie Schuiling is zelf gekomen en heeft vastgesteld dat ik 100 % ben. Je wilt het toch bijna niet geloven, ik ben van het oude ras waar nog heel weinig van zijn.
 

Het andere wat heel leuk is is het lopen.
De bazin zit op een masjien en ik loop ernaast, strak aan de riem want ik wil er zover mogelijk vandaan blijven. Wel ben ik er ondertussen achter dat als ik niet trek het minder energie kost.
De eerste zondag maakten we al een stevige run in het asser bos waar we vlakbij wonen, ik denk zo een 3,5 km. Moest halverwege wel even uitrusten, maar omdat ze mijn soort hond goed kent, ik schijn werkelijk prachtig te lopen, wordt de conditie stevig opgebouwd.
 
Toch zijn we even wat minder gaan lopen, het was ook echt koud, maar het had een andere reden. Af en toe komen er mensen langs en ik wil altijd met ze mee, heb waarschijnlijk toch een soort verlatingsangst, altijd bezig met aardig gevonden te worden. Het vreemde is dat ik dat niet met de bazin heb, zij heeft me beloofd dat ze terugkomt, ja en ik geloof haar toch wel.
Waar we nu mee bezig zijn is wat je bij kinderen rust, reinheid en regelmaat noemt, wij zijn bezig met rust en regelmaat om goed te wennen dat ik een huis, een erf en een bazin heb.
 
Wanneer jullie het leuk vinden wil ik jullie wel op de hoogte blijven houden.
Nu moet ik naar de volgende stap, loslopen in het asser bos of in de natuur en terugkomen, wel spannend. Ben blij dat mijn vorige baas mij gehoorzaamheid heeft geleerd en ik schijn ook nog intelligent te zijn. Zolang de kans bestaat dat ik toch met andere mensen meega kan het dus niet, want ze willen mij voor geen goud weer kwijt.
 
Ik ben dus dik tevreden hier. Er zijn ook nog goed ligplekken hier, het eten is behoorlijk, voldoende water en dentastixen enzo. De volgende keer stuur ik wel een foto mee, daar zijn we tot nu toe niet aan toegekomen.
Hartelijke groet,
Asor


Comments are closed.